Gdy sam Thomas Jefferson
jako sekretarz stanu odwiedzał Angelville, musiał przyznać:
„Gdy to miejsce wedrze się do twego serca, nigdy go nie opuści".
Zapraszam do sklepu z pamiątkami.
DAWNO TEMU
Skąd będę wiedział, że zadziałało?
Dziękuję.
Po wszystkim? Jak było?
To chyba skuteczny urok przeciw alkoholizmowi.
Posprzątamy i zapraszam na świeże powietrze.
Miałaś rację, proponując właśnie ją. Jest niewiarygodna.
Dziękuję, panie radny. Cieszę się, że mogłam pomóc.
Zapraszam do wyjścia.
Państwo są następni. Chodzi o urok na libido?
Doskonale. Za chwilę madame L'Angelle państwa przyjmie.
Chcę to odzyskać.
Pomóż mi.
Nie mogę. Przykro mi.
Pomóż mi...
Kiwają się, ale ten wreszcie padł.
Jak on się, do cholery, wydostał?
Przepraszam, panno Christino.
Tutaj przeprosiny nie wystarczą.
Zabierz go do innych, nim ktoś zobaczy.
I trzeba posprzątać gabinet panny Marie.
Dzień dobry. Widzę, że się zgubiliście.
Dzień dobry. My na wycieczkę po plantacji.
Zaczyna się na dworze. Ktoś wam na pewno pokaże.
Dziękuję. Choć mały trochę się boi,
że zostanie sprzedany i wywieziony.
Nie bój się.
Póki mama jest przy tobie, wszystko będzie dobrze.
Bez obaw.
- Panna Marie cię szuka. - Głowa mnie boli. Już schodzę.
Chcesz aspirynę?
Nie. Już wzięłam.
- Co masz na udzie? - Co?
- Na udzie. - Nic.
- Co to? - Wynocha stąd!
Powiem jej, że zaraz zejdziesz.
Nowy Orlean 35 mil
Dziękuję za cierpliwość. Za chwilę ruszamy.
Nie wrócę tam!
Jechałam tylko do kina.
Nie wyjeżdżałam na zawsze.
Prawo nie zabrania wychodzić do kina, o ile mi wiadomo.
Jody mówi, że coś przede mną ukrywasz.
Wiadomość dnia: Jody to cholerny kłamca.
Przeszukaj ją.
Co to było?
Pewnie zżera cię ciekawość, głupia suko.
Tak.
Prawdę mówiąc,
zżera.
Mamo, nie zrobiłabyś tego. Przecież mnie kochasz.
Najbardziej na świecie.
Przytrzymajcie ją.
Dalej!
Nie! Czekaj!
Zostaw go w spokoju!
Wróciłam! Masz mnie!
Wróciłam do ciebie! Masz mnie! Daj mu spokój!
Nie! Proszę!
Zostaw go w spokoju!
Nie waż się.
Nie waż się tknąć mojego Jessego.
Zaszyć ją, panno Marie?
Nie. Przypnij ją w maszynie.
Babciu!
Babciu! Halo!
Babciu!
Babciu! Halo!
Nikogo tu nie ma.
Halo!
Babciu!
To bez sensu.
Nie wiem, co się stało.
Zabawiłeś się w Boga. Wolałeś, żeby umarła, niż była jak ja.
Drań z ciebie. Zabiłeś ją.
- Właśnie to się stało. - Nie. Kochałem ją.
Tak. I ty, i ja. Obaj ją kochaliśmy.
Ona cię naprawdę lubiła.
Masz rację. Bardzo mnie lubiła.
Tak bardzo, że się ze mną pieprzyła. Co ty na to?
W Teksasie się naćpaliśmy.
Sam nie wiem, jak wylądowaliśmy w jej samochodzie.
Pieprzyliśmy się jak zwierzęta.
Rysujesz mi podłogę.
T.C.?
Mały Jesse?
To mały Jesse. Panno Marie!
Proszę zobaczyć, kto się zjawił.
Babciu.
To twoja babcia?
Cholera, ale brzydka.
Musisz mi pomóc.
Była umierająca.
Ma na imię Tulip i umarła.
Nie wiedziałem, co robić, więc pomyślałem o tobie.
- Dokąd idziesz? - Jestem głodna.
Niedługo już nie będzie mogła wrócić.
Musisz mi pomóc.
Zapłacę, ile zechcesz.
Ile?
Ile chcesz?
Starczy dziewięć miliardów 400 tysięcy i staniemy na nogi.
- Prawda, panno Marie? - Mogę załatwić broń.
Kiedyś z Tulip pracowaliśmy
z braćmi Rodríguez w Meksyku. Mógłbym cię przedstawić.
Zawsze szukamy pracowitych Meksykanów, Mały Jesse.
Ale broń już mamy.
To mój błotny bulion.
Musisz mi pomóc.
Natychmiast.
Zdrajcy?
Chłopakowi, który zostawił rodzinę, by sczezła,
została pożarta przez konkurencję, komuś takiemu?
Wcale nie muszę ci pomagać.
Zrobię wszystko.
Tylko sprowadź ją z powrotem.
Proszę.
„Wszystko" to wielkie słowo.
Wiesz, czego chcę.
Ale może ona nie jest tego warta?
Jest.
CZYŚCIEC
Musisz odbezpieczyć.
To oni?
Cześć, dziewczynko, pamiętasz mnie?
Na co się tak gapisz?
Chodź tutaj i uściskaj tatusia.
Jak miło.
Czemu nie jesteś w szkole?
- Biłam się. - Żeby mi to było ostatni raz.
W więzieniu nauczyłem się, że trzeba poskramiać swój temperament.
- To twoja mama? - Pracuje.
Niedługo nie będzie musiała.
Mam rozmowę o pracę w Monday's Bistro.
Chodźmy stąd.
Sporo ma pan na sumieniu, panie O'Hare.
Tak jest, proszę pana. Od dawna wiadomo było,
że lepiej nie ufać O'Hare'om.
Niektórzy nazywają to rodzinną klątwą.
Długa linia nieudaczników, oszustów i skazańców.
Ale to się teraz zmienia.
Niech moja dziewczynka będzie świadkiem,
przysięgam, że od dzisiaj
O'Hare'owie przestaną wszystko zawalać.
Zapraszam do pracy we wtorek.
Dziękuję panu.
Udało się, tato! Masz pracę!
Ależ oczywiście. Trzeba to uczcić.
Wciąż lubisz te ciasteczka?
Necco?
Pójdę do sklepu
i przyniosę ci tyle ciastek Necco, ile będziesz w stanie zjeść.
- Dziękuję, tatusiu. - Nie ma za co.
Zaraz wracam, dobrze?
- Obiecujesz? - Daję słowo.
Czemu się uśmiechasz? Wiesz, co będzie.
To nie oni?
Nie, to był tata! Dostał pracę!
Poszedł po ciasteczka dla mnie, żebyśmy mogli to uczcić.
Priscillo Jean, jest większa szansa, że wyrośnie mi dodatkowy cycek,
niż że ten człowiek dostał pracę i wróci z ciasteczkami.
Na pewno wróci. Dał mi słowo.
Kiedy dorośniesz i czegoś się nauczysz?
To kolejny nic niewart O'Hare.
Ja też jestem O'Hare!
To prawda. Jesteś.
Suka!
Cisza tam!
Tata wrócił! Jak było w pracy?
- Czemu nie jesteś w szkole? - Bo się biłam.
W więzieniu czegoś się nauczyłem.
Nie możesz być popychadłem. Pomóż mi.
Szef zmywaczy. I to ma mi zaimponować.
- Czemu traktuje mnie jak idiotę? - Może dlatego, że nim jesteś.
Powiedziałem mu, że talerze mają plamki,
bo używa za dużo płynu, a nie za mało.
Ale nie chciał mnie słuchać.
Prosił się o kłopoty.
Uważaj, czego sobie życzysz.
Masz moje ciasteczka?
Czemu choć jednej rzeczy nie mogę zrobić dobrze?
W porządku, tatusiu.
Dorwijmy tych sukinsynów.
Dobrze, że wciąż jest w czyśćcu.
Toczy się w niej walka.
Więc możesz ją sprowadzić z powrotem?
Czyściec to poczekalnia, ale nie można wiecznie czekać.
Już niedługo
śmierć stanie w drzwiach.
Jeśli Tulip je otworzy, odejdzie na zawsze.
Wiesz, czego potrzebuję?
- Tak, zrobiłem listę. - To się pospiesz.
- Dobrze. - Kup transpoil, bo już nic nie mamy.
- A gdzie? - Zapytaj Jody'ego.
Chodź, potrzebuję twojej pomocy.
Tak lepiej. Zostałyśmy same.
Weź to i idź do sklepu.
- Co to? - Lista ulubionych rzeczy Tulip.
Trzeba ściągnąć jej duszę z powrotem do świata żywych.
Warto przypomnieć jej o wszystkim, co lubi.
Jasne. To lista jej ulubionych rzeczy, żeby ściągnąć jej duszę
z powrotem do świata żywych.
To ma sens. Nie mam pytań.
To dobrze.
- Boo Berry, broń, piwo. DragonForce? - To brytyjska grupa heavymetalowa.
Przecież wiem, co to DragonForce. Jezu!
No wiesz, Tulip uwielbia te trzaski.
A co z folkiem z lat 70.? Co z JT, Joni Mitchell,
to jej ulubiona muzyka.
- Hej, Cass? - Co?
Powiesz mi coś jeszcze o dziewczynie, którą znam od zawsze?
Tak. Jeśli to jej nie uratuje, zabiję cię.
Jasne. Po prostu zdobądź wszystko z listy. Ja pogadam z Jodym.
- Kto to? - Facet, który zabił mojego ojca.
ANGELVILLE OGLĄDANIE ALIGATORÓW
Cześć.
Minęło trochę czasu.
Pewnie wciąż jesteś wkurzony.
Potrzebny mi transpoil.
Moja dziewczyna nie ma za wiele czasu.
Pomożesz mi?
Możesz się ubrać od stóp do głów jak ojciec,
a i tak nigdy nie byłeś bardziej podobny do mamy.
Mamy sporo do nadrobienia.
Ale teraz
twoja panienka ma kłopoty i potrzebujesz transpoilu?
Tak.
Znam jedno miejsce.
MADAME BOYD wróżbiarstwo, rzucanie uroków
Boydowie? Poważnie?
Masz rację. To kiepski pomysł. Chętnie posłucham lepszego.
Jeśli ktoś cię rozpozna, naprawdę się wkurzą.
Co zrobisz?
Po prostu ich wkurzę.
Podjedź od tyłu i poczekaj.
Jody, czego chcesz, do cholery?
Przychodzę w pokoju.
Chcę tylko poprosić madame, by nam coś pożyczyła.
Spadaj. Nie licz na żadną przysługę.
Nawet jeśli ładnie poproszę?
Dawać!
Znam cię?
Może. Przyjmujesz komunię?
Kościół Błogosławionej Dziewicy?
Nie znam żadnej błogosławionej dziewicy.
No to mnie nie znasz.
To masz pecha, kaznodziejo, bo znam ten wóz.
Jak za starych czasów, co?
Mam twój transpoil, ruszaj.
- Taka młoda. - Skórę ma idealnie gładką.
Rób swoje.
Jest wreszcie!
Przykro mi z powodu bójki.
Pozwolisz, że rzucę na to okiem? Znam się na ranach.
Ja też. Wszystko w porządku.
Lepiej coś wymyśl, nędzny Irlandczyku.
Może potem, kiedy nie będziesz taki wściekły.
Mam jej ulubione rzeczy.
- Jesse jeszcze nie wrócił? - Lepiej, żeby zaraz tu był.
- Co to? - Papryczka habanero.
Czasem, jeśli dusza czuje twój ból,
- wraca, by go złagodzić. - Jasne.
Może wróci, bo ty poczujesz ból?
Lata temu kochałam mężczyznę, który kochał inną.
Starałam się go uwieść.
Robiłam wszystko,
żeby mnie pokochał, ale nic nie działało.
Kiedyś byłam prawdziwą pięknością.
Nie wypluwaj.
Im bardziej boli, tym bardziej pomaga.
No więc nic nie działało.
A ja pragnęłam tylko wzajemności.
Zrobiłam więc miksturę, by rzucić na niego urok.
To był stary przepis, z czasów niewolnictwa.
Przygotowałam ją i spryskałam go.
Podziałało.
Od tej chwili
pragnął mnie i tylko mnie.
Dzień za dniem.
Dzień za dniem,
dopóki go nie zabiłam.
Jestem wdzięczna, że sprowadziłeś Jessego do nas, Irlandczyku.
Gdybyś kiedyś zechciał czegoś w zamian,
musisz tylko
poprosić.
Szybciej! Jody!
Mówiłem, że musimy sporo nadrobić.
Daj mi transpoil.
Jak sądzisz, chłopcze?
Dziś mnie w końcu pokonasz?
Mam nadzieję. Dla dobra twojej pani.
Pewnie martwisz się o dziewczynę w środku.
Lepiej.
Cieszę się, że zostało w tobie trochę dzikości.
Ale nie dość, żeby mnie pokonać.
Wystarczy.
Tylko się bawimy, panno Marie.
Powodzenia z twoją dziewczyną.
Uwaga! Tu Departament Rodziny i Ochrony Dzieci!
Są tu.
Zabezpieczyć teren.
Grupa uderzeniowa na pozycję. Czekać na mój sygnał.
Tam, gdzie nas zabierają,
nie będzie gorzej niż tutaj, jasne?
Jesteśmy funkcjonariuszami. Otwierać drzwi i wychodzić.
Już czas.
Chodźmy.
No chodź.
Magnez.
Cynk. Rtęć.
Rtęć jest chyba trująca?
Ona i tak już nie żyje.
- Gdzie... - Czas pójść do sierocińca.
Albo wyjdziesz sama, albo przyjdziemy po ciebie.
Jeszcze trochę płatków przed wyjściem.
Transpoil?
Grupa uderzeniowa zaraz wyłamie drzwi.
To ostatnie ostrzeżenie.
Powtarzam, jest zgoda na wyłamanie drzwi.
Czemu nie działa?
Czasem trzeba chwili, by zrozumieć, jak wrócić.
A czasem nie ma dość powodów, by wracać.
Bzdura. Ona na pewno wróci. Musi.
Chcesz wiedzieć, do czego cię potrzebuję?
Gdy mnie wtedy pytałaś, to głupie, nie byłem w stanie myśleć.
Potrzebuję cię do wszystkiego.
Do wszystkiego.
Przez całe moje życie.
Do picia, zabawy, do wspólnych wygłupów.
Z kim obrabuję sklep, jeśli nie z tobą?
Przecież nawet nie potrafię wysadzić sejfu, na litość boską.
To jej ulubione.
To ostatnie ostrzeżenie.
Gdy idziesz ulicą pełną obcych ludzi
A wszystkie wieści z domu
Daj mi chwilę, dobrze?
Muszę pomyśleć.
No już, Tulip, myśl.
- Myśl, Tulip. - Musisz iść.
A ty?
Jestem aktorką. Ja tu pracuję.
Co?
Dziękuję za wszystko.
- Jesse? - Za wszystko, Tulip. Za całe życie.
Jesse, gdzie jesteś?
No już, Tulip. Przestań się wygłupiać i wracaj.
- Nie mogę... - Proszę.
- Wracaj. - Nie.
Musisz iść.
- Nie. - Wracaj.
Potrzebuję więcej czasu.
Mam tu coś do załatwienia.
Jesteś utrzymywana i nadzorowana przez stan Teksas.
Spodoba ci się.
Zaraz będę.
Ty mała... Teraz jesteśmy wkurzeni!
Musisz iść!
Bóg?
Tak.
- Sprowadziłeś mnie z powrotem? - Nie, to ktoś inny.
Ale teraz, Tulip O'Hare, gdy wracasz do życia,
liczę na ciebie w pewnej ważnej sprawie.
W czymś, co pomoże mi ukończyć pewien ważny projekt.
Zostałaś wybrana.
Nie gadaj.
Posłuchaj mnie uważnie.
Chcę,
żebyś dorwała tych...
Dzięki Bogu!
A ty kim jesteś, do cholery?
Nie ma za co.
Dziękuję.
Mamy umowę, prawda?
Tak.
Ale mogę cię oszukać i zmienić zdanie.
Zabić cię. Powinienem to zrobić dawno temu.
To żadna trudność.
Gdyby cię popchnąć, byłabyś martwa, nim byś upadła.
Sądzisz, że o tym nie pomyślałam?
Popchnij mnie, a zobaczysz, co się stanie.
Babcia cię kocha.
Najbardziej na świecie.
Witaj w domu.
Tłumaczenie napisów: Jacek Kaduczak